Thoughts, Stories and Other Wanderings

వానలో ఎన్ని కోణాలు చీకటిలోకి నడుస్తూ మెత్తగా కురిసిన వాన రాత్రి వెలుతురు క్రీనీడల చివర్లో మంతనాలు ఎంతకు తెగని సంప్రదింపులు మధ్యలో అరుపులు కొంచం దూరంగా పార్కులో ఒంటరి బెంచీలు ఆగకుండా ఊగి ఆగిపోయిన ఉయ్యాలలు ఇక టైం అయిపోయింది అని గేట్ వేస్తున్న వాచ్మెన్ వారగా రాత్రి గడిపే దానికి తెచ్చుకున్న పొట్లాలు సీసాలు మళ్లీ వాన ఈసారి ముద్ద ముద్దగా ముఖాన్ని అద్దిపోతోంది జలధారతో మనస్సుని శుద్ధి చేస్తోంది చెట్టు కొమ్మల లోంచి…

తొలి పూతకై చిగురుటాకు వణికింది. చల్లచల్లని సాయంత్రం సందెదాకా వచ్చింది మల్లెపూల సువాసనలు మంచుముద్ద కప్పింది. తమలపాకు చిగురుపూత లేలేత నునుపుగా సౌరభాల మామిడి మొగ్గ వన్నెలన్నీ చిందగా ఈ ఏడాది ఉగాదికై ఉదయభానుడు వేచగా ప్రకృతికే కొత్త వలపు పులకరింత మాటున వయ్యారపు సింగారాల వన్నెలే విచ్చుకొని ఆమని పాటలు ఏటి నీటిలో ముంచుకొని వగరు వగరు మావి కొమ్మ వీనుల విందుగా మీటెనే పచ్చపచ్చని ఉగాదికి పల్లెటూరి పాటనే